MEETINGDEM

foto
Projekt MEETINGDEM ma na celu adaptację, wdrożenie oraz ocenę innowacyjnego i integracyjnego podejścia opracowanego i rozwijanego w Holandii, by wspierać osoby z łagodnym i umiarkowanym otępieniem oraz ich opiekunów. Projekt swoim zasięgiem obejmuje pięć ośrodków w czterech krajach Unii Europejskiej: we Włoszech, w Polsce, Wielkiej Brytanii oraz Holandii.

Projekt MEETINGDEM został zaakceptowany w ramach konkursu Joint Programme – Neurodegenerative Disease Research, Transnational research proposals 2013 i w Polsce realizowany jest od marca 2014 w Zakładzie Psychiatrii Konsultacyjnej i Badań Neurobiologicznych Katedry Psychiatrii Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu we Wrocławiu pod kierunkiem prof. Joanny Rymaszewskiej, a finansowany jest przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju. Koordynatorem projektu MEETINGDEM jest prof. Rose-Marie Dröes z University Medical Center, Department of Psychiatry w Amsterdamie.

Podłoże teoretyczne

Otępienie ma poważne konsekwencje zarówno dla osoby chorej, jak i jej rodziny. Wiedza teoretyczna wskazuje na wielość różnego rodzaju usług wsparcia i oddziaływań psychospołecznych, np. opieka domowa, dzienna pomoc psychogeriatryczna, terapia zajęciowa, psychoedukacja i grupy wsparcia dla opiekunów dla osób mierzących się z problemem otępienia. Jednakże w praktyce dostęp do wymienionych form pomocy często jest bardzo ograniczony. Osobom chorym na otępienie oraz ich opiekunom często trudno jest zaakceptować pojawienie się choroby i poprosić o pomoc. Otępienie nadal pozostaje tematem tabu, ponieważ ludzie nie chcą być zależni od innych i odczuwają olbrzymi lęk przed umieszczeniem ich w ośrodkach leczniczo-opiekuńczych. Zazwyczaj zwlekają z prośbą o pomoc i proszą o nią zbyt późno, co sprawia, że przeciążają nieformalnych opiekunów i tak naprawdę “przyspieszają” konieczność umieszczenia ich w domu opieki. Ponadto, dostępne formy wsparcia często są fragmentaryczne, co utrudnia znalezienie podmiotów oferujących usługi, które spełniałyby indywidualne potrzeby i preferencje osób chorych. To wszystko sprawia, że potrzeby chorych nie są zaspokajane w odpowiedni sposób.

W ciągu ostatnich dziesięcioleci opracowano i oceniono różnego rodzaju interwencje psychospołeczne dla osób z otępieniem oraz ich opiekunów. Systematyczne przeglądy literatury wykazały, że zintegrowane programy wsparcia dla takich ludzi, w tym połączenie wsparcia informacyjnego, praktycznego, emocjonalnego i społecznego dostosowanego do indywidualnych potrzeb, są bardziej skuteczne niż pojedyncze działania wspierające pacjentów lub opiekunów (np. opieka dzienna lub grupy wsparcia). Ogólnie rzecz biorąc, można założyć, że zdrowie psychiczne pacjentów i opiekunów poprawia się dzięki zintegrowanym programom wsparcia. Przykłady pozytywnie ocenionych programów zintegrowanego wsparcia obejmują metodę indywidualnych przypadków (ang. case management) w połączeniu z psychoedukacją, trening umiejętności oraz zarządzanie zachowaniem dla opiekunów, wielomodalny 4-tygodniowy program leczenia pomagający osobom chorym zaakceptować oraz przystosować się do życia z chorobą, program budowania umiejętności środowiskowych oraz zintegrowany Program Wsparcia Centrów Spotkań (ang. Meeting Centers Support Programme, MCSP).

Mimo że wartość dodana takich programów została już wielokrotnie wykazana w badaniach naukowych, ich realizacja jest nadal ograniczona w placówkach opiekuńczych w całej Europie. Badania dotyczące stosowania innowacyjnych metod opiekuńczych (w tym oddziaływań psychospołecznych) wykazują, że ich upowszechnianie i realizacja nie są łatwe i z pewnością nie gwarantują skuteczności tych metod. Niezwykle istotne są badania, które dostarczają wiedzy nie tylko na temat ułatwień oraz barier w realizacji zintegrowanych metod wsparcia, ale także opracowania skutecznych strategii wdrożeniowych oraz materiałów niezbędnych w celu realizacji innowacyjnych metod w zakresie opieki.

Prof. Rose-Marie Drӧes opowiada o projekcie MEETINGDEM

oraz o spersonalizowanych formach pomocy:

Niniejszy projekt finansowany w ramach programu JPND (ang. EU Joint Programme – Neurodegenerative Disease Research) dotyczy dalszego rozpowszechniania, wdrażania oraz oceny Programu Wsparcia Centrów Spotkań w innych krajach Unii Europejskiej, a który dotychczas został pozytywnie oceniony oraz skutecznie spopularyzowany w Holandii.